Dlaczego lubię szkolić programistów?

Od jakiegoś czasu mam coraz więcej okazji pracować z programistami. Z jednej strony szkolę więcej takich zespołów w firmach, a z drugiej więcej takich osób przychodzi do mnie na szkolenia otwarte.

I cieszy mnie to, bo praca z takimi grupami jest dla mnie po prostu fajna. Ich potrzeby i oczekiwania dobrze wpasowują się w mój styl pracy. Dlaczego? Oczywiście, różni ludzie będą mieli różne podejścia i potrzeby, ale pewne rzeczy mogę uogólnić jako typowe dla tej grupy.

1. Są skupieni na efektach

Ci programiści, których spotykam na szkoleniach oczekują zwykle bardzo konkretnych efektów w swoich życiach czy pracy. Wiedzą czego chcą i szukają praktycznych rozwiązań, które będą działały.

Strasznie mi to pasuje, bo sam również jestem skupiony na takich rozwiązaniach, które dadzą efekty. Na rzeczach sprawdzonych, przetestowanych i przebadanych najlepiej, jak to na daną chwilę możliwe. Mierzi mnie takie rozwojowe „rozmycie”, robienie rzeczy bez wyraźnego celu czy sensu, opierając się na niesprecyzowanych hasłach. Zdecydowanie bardziej wolę pracować z ludźmi, którzy mogą mieć nawet duże oczekiwania, ale faktycznie oczekują i chcą coś konkretnego uzyskać.

[br]

2. Myślą proceduralnie

Programowanie wymaga myślenia w formie procedur.

A->B->C->D

Konkretne kroki wywołują konkretne efekty. Jasne, może się pojawić drzewko decyzyjne, mogą być różne opcje, czasami zbyt liczne by je precyzyjnie opisać – ale wciąż podchodzimy do sprawy jako do procedur. W świecie rozwoju nie jest to takie częste, ludzie często romantyzują swoje doświadczenia, albo uważają je za wyjątkowe i niemożliwe do opisania w formie procedur. Programiści rozumieją, że procedury nic nie ujmują danej kwestii, że możliwość rozpisania czegoś na kroki jest zaletą i oznaką lepszego zrozumienia danej rzeczy.

[br]

3. Myślą systemowo

Nie da się dobrze programować nie myśląc o całości tego co się robi, o tym, że to co tworzymy jest elementem większego systemu. Takie myślenie jest dla programistów naturalne i oszczędza mi dużo tłumaczenia i wyjaśniania. Zbyt często musieli szukać jakiegoś błędu wrzuconego w kodzie wiele tygodni wcześniej i w zupełnie innym miejscu, by nie widzieć jak odległe elementy mogą wpływać na obszar, na którym się skupiamy.

[br]

4. Myślą przyczynowo-skutkowo

Wiele osób postrzega różne sytuacje czy problemy jako coś, co im się po prostu dzieje. Proceduralne myślenie programistów podbija też myślenie przyczynowo-skutkowe. Mają oni świadomość, że rzeczy nie dzieją się same z siebie. Dzięki temu łatwiej podejść do różnych problemów jako do czegoś, co da się zmienić, wystarczy tylko znaleźć drogę.

[br]

5. Nie są skażeni rozwojem

Wiem, brzmi to nieco niefortunnie ;) Ale faktem jest, że duża część takich osób nie sięgała po literaturę rozwojową. I to mi pasuje. O ile bowiem absolutnie najlepiej pracuje mi się zwykle z osobami po własnej psychoterapii, o tyle osoby po rozwoju osobistym, zwłaszcza po dużej ilości rozwoju, sprawiają często duże problemy. Mają bowiem wiele wyrobionych poglądów i przekonań, które po prostu nie są prawdziwe. Co tu dużo robić, choć powoli się poprawia, to na rynku wciąż jest kolosalna masa szmelcu i takie oddzielanie ziaren od plew, czy nawet zwykłe dbanie o to, by ludzie nie sortowali nowych treści wg. mało przydatnych kategorii, jest po prostu męczące.

[br]

6. Nie lubią pustych haseł

Zbyt przyzwyczaili się do tego, że hasłami to operuje „biznes”, a oni mają robić rzeczy, które działają. To mi pasuje, bo sam jestem skupiony na konkretach i na rzeczach, które po prostu da się weryfikować :)

[br]

7. Jest wśród nich nieprzeciętnie wielu nerdów i geeków

Innymi słowy, dużo łatwiej znaleźć tam osoby zainteresowane SF, komiksami czy innymi typowo nerdowsko-geekowymi tematami.

A że sam jestem zdecydowanym i zadeklarowanym nerdem i geekiem, to po prostu miło być wśród swoich :)

[br]

---

---