Czy istnieje prawidłowy styl zarządzania ludźmi? Czy lepiej być surowym szefem, „jednym z ludu”, czy może starać się po prostu nie wchodzić swojemu zespołowi w drogę?

No cóż, czas na standardową odpowiedź psychologiczną: to zależy… To zbyt złożona sprawa, by dało się udzielić jednej odpowiedzi…

Od czego konkretnie zależy i jaki styl warto przyjąć w określonych sytuacjach? A, to już inna kwestia :)

business-170645_640

Kurt Lewin, prekursor badań nad psychologią organizacji, wyróżnił trzy podstawowe style zarządzania. Choć od tego czasu powstało wiele innych typologii, wszystkie one w mniejszym lub większym stopniu sięgają do kategorii Lewina. Jego podział jest również łatwy do zrozumienia i wdrożenia, stanowi więc dobre wprowadzenie do teorii zarządzania w ogóle. (To powiedziawszy, w autodiagnozie można sięgnąć po bardziej złożone typologie, np. Golemana.)

Trzy style wyróżnione przez Lewina to przywódcy Autorytarni, Demokratyczni i Niezaangażowani. (Znani są też pod innymi nazwami, np. Demokratyczni określani są jako Partycypacyjni, a Niezaangażowani jako Leseferyści lub Delegujący.) Przyjrzyjmy im się bliżej.


Przywódcy Autorytarni to władcy absolutni. Mogą zbierać od zespołu informacje do podjęcia decyzji, ale to oni te decyzje podejmują i nie konsultują ich z zespołem. Są postrzegani jako silni i surowi, często wykazują dużą dawkę zachowań wysokostatusowych.

Zespół takich przywódców będzie często najbardziej produktywny w kategoriach ilościowych, ale kosztem jakości wykonywanej pracy. Cierpi również zadowolenie z pracy, motywacja i lojalność zespołu. Z czasem często pojawia się apatia i bezwolność, zanika inicjatywa. Wielu autorytarnych przywódców narzeka na ten brak inicjatywy ze strony zespołu, nie zdając sobie sprawy, że to oni wywołali taką sytuację.

Niekiedy styl autorytarny prowadzi również do wewnętrznych konfliktów w zespole, a zwłaszcza wyboru jakiejś osoby na zespołowego kozła ofiarnego. To z kolei może prowadzić do mobbingu i innych nieprzyjemnych konsekwencji.

Styl autorytarny ma jednak również pewne zalety. Oprócz produktywności, jest on też doskonały w sytuacjach kryzysowych, wymagających szybkiej, pewnej decyzji. Co więcej, w sytuacjach zagrożenia ludzie sami garną do osób wykazujących cechy autorytarne i z większym prawdopodobieństwem wybierają ich na przywódców.

Jeśli dopiero zaczynasz zarządzanie danym zespołem, styl autorytarny sprawdzi się, jeśli już masz w tym zespole wysoki autorytet. W przeciwnym wypadku wywoła duży opór pracowników.



Przerwa na reklamę ;)


Potrzebujesz więcej motywacji do działania? A może potrzebujesz więcej, potrzebujesz determinacji? E-kurs Determinacja w Działaniu na MindStore to rozwiązanie dla Ciebie. 26 lekcji VOD wypełnionych skondensowaną wiedzą i praktycznymi rozwiązaniami. Bo Twój czas jest za cenny na lanie wody!


Wracamy do artykułu :)



Przywódcy Demokratyczni angażują w podejmowanie decyzji cały zespół, konsultując sytuację i w mniejszym lub większym stopniu opierając ostateczne decyzje na głosach podwładnych. Oczywiście, taki proces decyzyjny jest wolniejszy, ale daje on dużo większe zaangażowanie zespołu w codzienną pracę. W efekcie zespoły tak zarządzane są może mniej wydajne ilościowo od zarządzanych autorytarnie, ale zdecydowanie nadrabiają to jakością.

Wysokie jest również zaangażowanie zespołu, ich motywacja i lojalność. Ludzie czują, że są częścią czegoś większego i stosownie się zachowują. Styl ten jest więc dobry szczególnie dla tych zespołów, w których pracują wykwalifikowani, samodzielni pracownicy, u których ważna jest jakość i morale. Styl ten będzie natomiast problematyczny w sytuacjach wymagających szybkiej, zdecydowanej reakcji.

Jako „pierwszy” styl będzie on szczególnie dobry dla menadżera nie mającego wyrobionej opinii w zespole, nie będącego ani szanowanym, ani nielubianym.


Przywódcy Niezaangażowani dają swoim ludziom maksymalnie wolną rękę. Starają się raczej zapewnić swojemu zespołowi warunki do skutecznej, kreatywnej pracy, niż tą pracą dyrygować. Ze wszystkich stylów ten, pozornie, wydaje się być najgorszy, zwłaszcza długoterminowo. Negatywnie przekłada się bowiem zarówno na morale zespołu, jak i na jego produktywność. Zespół po prostu „rozkleja się”.

ALE… I to jest naprawdę duże ALE…

Kompetentny, zaangażowany zespół krótkoterminowo zarządzany w stylu niezaangażowanym będzie w stanie osiągać absolutne szczyty swojego potencjału. Zwłaszcza w pracy kreatywnej pewne dawki stylu niezaangażowanego są wręcz kluczowe dla ogólnej wydajności. Kluczem jest wyczucie kiedy powiedzieć „dość” i na pewien czas przejść na inną formę zarządzania.


No dobrze, więc jacy przywódcy są najlepsi? Autorytarni? Demokratyczni? Niezaangażowani?

To… tak, dokładnie: TO ZALEŻY!

A ponieważ to zależy od dynamicznie zmieniających się warunków, to najlepszymi przywódcami będą ci, którzy opanują w pewnym stopniu każdy z tych trzech stylów. Będą potrafili zarówno przejąć kontrolę nad zespołem i narzucić swoje zdanie, jak i zachęcić wszystkich do wspólnego decydowania, jak i w końcu usunąć się z drogi na pewien czas i pozwolić zespołowi działać samemu. Taka forma przywództwa -dopasowana do sytuacji w której znajduje się zespół, a nie do prywatnych preferencji menadżera – jest zarazem najtrudniejsza… i najskuteczniejsza.



Projektowanie Szkoleń - skuteczność szkolenia w ogromnej części zależy od tego, jak dobrze zostanie ono zaprojektowane. Kurs Projektowanie Szkoleń to dwa intensywne dni, na których dowiesz się jak konstruować szkolenia zapewniające uczestnikom optymalne skorzystanie z procesu rozwojowego. Do 15 kwietnia w przedpłacie tylko 790 zł!

 


Jeśli lubisz te materiały, polub i fanpage bloga :)


Podziel się tym tekstem ze znajomymi:
Następny wpis
Poprzedni wpis