Witaj,



Czas czytania: ok. 5 minut.



Czas na kolejne przykłady związane z coachingiem improwizacyjnym!



Łączenie:

Adam: Chodźmy do parku.

Ewa: Dobrze. Pomóż mi wybrać sukienkę do wyjścia…

(…)

Ewa: Ok, sukienkę już mam, a teraz jakie buty?

(…)

Ewa: Ok, a teraz weźmy mapę parku i pomyślmy którędy możemy pochodzić…



Łączenie (bridging) to zachowanie polegające na „budowaniu mostów nad strumieniami, które możnaby przejść jednym krokiem.” Pozwala ono na oddalanie faktycznego celu niemalże w nieskończoność, poprzez dodawanie kolejnych elementów, które koniecznie trzeba zrobić wcześniej. Łączenie stanowi jeden z najczęstszych sposobów na odkładanie rzeczy na później, jednocześnie wyjaśniając czemu tak często ludzie pod koniec dnia pracy czują, jakby ciągle pracowali, a nic nie zdziałali. Bo i faktycznie – cały czas szykowali kolejne łącza, zamiast faktycznie przejść przez ten metaforyczny strumień, co jednak wiązałoby się z pozornym ryzykiem.



Konstruktywne wykorzystanie: łączenie można celowo zastosować dla zbudowania większego napięcia, zaciekawienia, itp.



Jak pracować z łaczeniem? Podstawową metodą jest skłonienie klienta do tego, żeby zaczął wykonywać czynność docelową, bez szykowania się do niej. Pomocna może być też praca z obawami związanymi z realizacją celu, trzeba jednak tutaj uważać, bo łatwo może się ona obrócić w dalsze łączenie, pod hasłem „Nie zajmę się celem, dopóki nie przygotuję się odpowiednio psychicznie.”



Krążenie (Hedging)

Adam:  Chodźmy do parku.

Ewa: Dobrze chodźmy… A może pójdziemy szybciej? A teraz wolniej? Pomyślmy co moglibyśmy w tym parku robić…



Krążenie jest podobne do łączenia, tylko zamiast odwlekania celu na później, zabieramy się za pracę z nim związaną maksymalnie ją wydłużając, nie dochodząc przy tym do celu. Przykładem może być ekspert któremu zadano niekomfortowe pytanie, więc krąży wokół niego, nie udzielając konkretnej odpowiedzi.



Z krążeniem pracuje się podobnie jak z łączeniem.



Zbaczanie

Adam: Chodźmy do parku.

Ewa: A, zobacz, tam kogoś napadają!



Zbaczanie pozwala na uniknięcie głównego tematu, zejście na poboczny wątek i dzięki temu ominięcie potencjalnie stresującej sytuacji.



Konstruktywne zastosowanie:  zbaczania można wykorzystać również w sposób kreatywny, np. tworząc tzw. nested loops podczas prowadzenia prezentacji, przedstawiając informacje do których za jakiś czas wrócimy.



Jak pracować ze zbaczaniem? Dobre są tutaj ćwiczenia zwiazane z mindfulness/uważnością i ściąganiem uwagi osoby na to co robi i kiedy zbacza z tematu.



Oryginalność

Adam: Chodźmy do parku.

Ewa: Super! Po drodze jest ta mafijna siedziba do której muszę wpaść.



Oryginalność jest tak naprawdę formą zbaczania,  w która pozwala na uniknięcie głównego tematu poprzez podrzucenie pozornie „oryginalnego” tematu zastępczego.



Jak pracować z oryginalnością? Podobnie jak w wypadku zbaczania, warto też przyjrzeć się temu, co konkretnie wywołuje potrzebę „oryginalnego zbaczania”



Na dzisiaj tyle.


Jeśli cenisz treści z tego bloga, zostań patronem na Patronite i postaw mi kawę.

Im więcej kawy w Arturze, tym więcej ciekawych treści Artur generuje ;)


 



Podziel się tym tekstem ze znajomymi:
Następny wpis
Poprzedni wpis